 |
|
ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟ ΤΡΑΥΜΑ
Την τελευταία τουλάχιστον δεκαετία, τρεις νέες πολυ-επιστημονικές [multi-disciplinary] και δι-επιστημονικές [trans-disciplinary] περιοχές έχουν με σαφήνεια αναδυθεί και καθιερωθεί σε αμφότερες τις πλευρές του Ατλαντικού: πρόκειται για τις σπουδές μνήμης [memory studies], τις σπουδές καταστροφών [disaster studies] και τις σπουδές τραύματος [trauma studies].
Δεκάδες μεταπτυχιακά προγράμματα, σεμινάρια κατάρτισης, επιστημονικά περιοδικά, συνέδρια και ημερίδες αφιερώνονται στις εν λόγω θεματικές με την εμπλοκή επιστημόνων πολλών ειδικοτήτων (ψυχολόγοι, ψυχίατροι, επιδημιολόγοι, κοινωνιολόγοι, πολιτικοί επιστήμονες, σεισμολόγοι, πυρηνικοί φυσικοί, περιβαλλοντολόγοι, ιστορικοί, ανθρωπολόγοι, οικονομολόγοι κ.α.). Αυτό σημαίνει ότι δεν πρόκειται για μια αμιγώς ενδο-ακαδημαϊκή διαδικασία, αλλά για τη θεωρητική προσέγγιση και ερευνητική ενασχόληση με απολύτως υπαρκτά και επείγοντα προβλήματα που αντιμετωπίζει η κοινωνία και τα μέλη της και μάλιστα σε παγκόσμια κλίμακα. Προβλήματα αμφισυνδεδεμένα, που αφορούν φυσικές και ανθρωπογενείς καταστροφές, κινδύνους και αβεβαιότητες γύρω από τη δημόσια ασφάλεια, την υγεία, τις μεταλλαγές της προσωπικής και συλλογικής ταυτότητας μπροστά στις ραγδαίες αλλαγές που επιφέρουν οι διαδικασίες της παγκοσμιοποίησης. Λέξεις και φράσεις κλειδιά όπως 'κοινωνία της διακινδύνευσης' (Beck), 'σταυροφορίες της κληρονομιάς' [heritage crusades] (Lowenthal) 'κοινωνίες του φόβου' ενάντια στις 'κοινωνίες της μνησικακίας' (Todorov), 'κουλτούρα του τραύματος' (Miller-Tougaw), 'πόλεμοι της μνήμης' (Fleischer), αποδίδουν εναργώς τους παραπάνω προβληματισμούς. (διαβάστε τα Προλεγόμενα)
Πολιτισμικό τραύμα: μια προβληματική της πολιτισμικής κοινωνιολογίας Το κείμενο αυτό αναφέρεται σε μια λίγο γνωστή και εξίσου λίγο επεξεργασμένη στην Ελλάδα θεωρητική έννοια: το πολιτισμικό τραύμα. Παρόλο ως όρος το 'τραύμα' χρησιμοποιείται συχνότατα στον δημόσιο λόγο με αφορμής ποικίλες ατομικές και συλλογικές δεινοπάθειες του παρόντος και του παρελθόντος, τόσο στην ημεδαπή όσο και την αλλοδαπή, σπανίως καθίσταται σαφές τι ακριβώς εννοείται και ποια δυναμική περιγράφει. (διαβάστε ολόκληρο το κείμενο) |
Κατασκευή τραύματος και ηθικός περιορισμός: η ασάφεια του Ολοκαυτώματος για το Ισραήλ Η εργασία αυτή εξετάζει την ερμηνεία του Ολοκαυτώματος στο πλαίσιο της ισραηλινής κοινωνίας από τη δημιουργία του ισραηλινού κράτους και εφεξής. Υποστηρίζει ότι, αρχικά, το Ολοκαύτωμα χρησιμοποιήθηκε με παρτικουλαριστικό τρόπο για να δικαιολογήσει την ισραηλινή 'σκληρή' στάση απέναντι σε Παλαιστινίους και Άραβες. Σταδιακά, όμως, η ισραηλινή κοινή γνώμη ευαισθητοποιήθηκε στο ζήτημα των Παλαιστινίων, ειδικότερα μετά την ισραηλινή εισβολή στον Λίβανο το 1982. (περίληψη) |
Επίσης στο τρέχον τεύχος
Βίκτωρ Ρουδομέτωφ, Μιράντα Χρίστου: Το '1974' ως πολιτισμικό τραύμα (περίληψη)
Νίκος Δεμερτζής: Ο ελληνικός Εμφύλιος ως πολιτισμικό τραύμα (περίληψη)
Ivana Spasic: Το Τραύμα του Κοσσυφοπεδίου στις σερβικές εθνικές αφηγήσεις (περίληψη)
Ζηνοβία Λιαλιούτη: Όψεις του πολιτισμικού αντιαμερικανισμού στη μεταπολεμική περίοδο: το ευρωπαϊκό πλαίσιο και η ελληνική περίπτωση (περίληψη)
Γιώργος Μπήτρος, Αναστάσιος Καραγιάννης: Οι σοσιαλιστικές καταβολές του x-φιλελευθερισμού στην Ελλάδα (περίληψη)
Βιβλιογραφικά δοκίμια
Κατερίνα Κορωνάκη: Περί πολιτισμικού τραύματος (περίληψη)
Μυρτώ Βουλγαράκη: Το συναίσθημα της ντροπής: συνδέοντας μικρο- και μακρο-αναλυτικό επίπεδο στην κοινωνιολογία του Thomas J. Scheff (περίληψη)
Βιβλιοκριτικές
Στέλλα Λαδή & Βασιλική Νταλάκου, Ανάλυση Δημόσιας Πολιτικής (Μαρία Κοντοχρήστου)
Abstracts
Το σύνολο του περιεχομένου του κόμβου διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση. Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του, σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς γραπτή άδεια του εκδότη.
