 |
|
ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ
Στην πραγματικότητα, η διάκριση δημόσιου και ιδιωτικού ανάγεται ιστορικά στην αρχαιότητα. Κατά την περίοδο του Μεσαίωνα και των νεότερων χρόνων, το ερώτημα σχετικά με τις προϋποθέσεις συγκρότησης του ανθρώπου/υποκειμένου, από οντολογική και γνωσιοθεωρητική σκοπιά, θα μπορούσε να ανιχνευθεί με απολύτως εναργή τρόπο στις ποικίλες διοδεύσεις του φιλοσοφικού και θεολογικού λόγου. Η συγκρότηση των ανθρώπων ως ξεχωριστών οντοτήτων/προσωπικοτήτων υπό τη σκέπη της θείας πρόνοιας παρουσιάζεται ως αδιαμφισβήτητη και κυρίαρχη αλήθεια μέχρι την εποχή τουλάχιστον της Θρησκευτικής Μεταρρύθμισης [divine accountability thesis]. Η ανάδυση της αντίθετης εικόνας, του ανθρώπου που ολοκληρώνεται ως άτομο μέσα από τις δικές του επιλογές και το πλέγμα των κοινωνικών σχέσεων στις οποίες συμμετέχει [integration thesis] είναι υπόθεση των μεταγενέστερων σταδίων της ευρωπαϊκής ιστορίας. Στη νεότερη πολιτική θεωρία και φιλοσοφία οι ποικίλες εκδοχές του φιλελευθερισμού κατείχαν προεξάρχουσα θέση. Στο πλαίσιο του φιλελευθερισμού αναπτύχθηκαν δύο διαφορετικές αντιλήψεις για τη διάκριση μεταξύ δημόσιου κα ιδιωτικού. Η πρώτη έλκει την καταγωγή της από τον Locke και ουσιαστικά διακρίνει μεταξύ πολιτικού και κοινωνικού. Η δεύτερη εκφράζει τις απόψεις εκείνης της μερίδας των φιλελεύθερων στοχαστών που επηρεάστηκαν από τον ρομαντισμό και κάνει λόγο για τη διαφορά μεταξύ κοινωνικού και προσωπικού. Και στις δύο περιπτώσεις, κεντρική θέση στην αντίστοιχη επιχειρηματολογία κατείχε ο θεσμός της οικογένειας. (διαβάστε τα Προλεγόμενα)
Οι αναπαραστάσεις του ιδιωτικού στα ΜΜΕ Το άρθρο διερευνά την επανανοηματοδότηση της σχέσης 'δημόσιου/ιδιωτικού' υπό το φως των κοινωνικο-πολιτισμικών, οικονομικών και τεχνολογικών δεδομένων της ύστερης νεωτερικότητας. Σε αυτό το εγχείρημα, το βασικό πλαίσιο αναφοράς συγκροτούν σημαντικά μεσοποιημένα σκάνδαλα για δημόσιους λειτουργούς, διασημότητες και 'συνηθισμένους' ανθρώπους στην Ελλάδα. Αντλώντας στοιχεία από μερικές από τις πιο αντιπροσωπευτικές και με διαφορετικά δομικά χαρακτηριστικά περιπτώσεις προσβολής του ιδιωτικού στο ελληνικό επικοινωνιακό πεδίο από το 2000, αναλύουμε τους τρόπους με τους οποίους προσεγγίζεται η σύγκρουση ανάμεσα στο δικαίωμα προστασίας της 'ιδιωτικής ζωής' και στην ελευθερία της έκφρασης, αλλά και τους λόγους που τα ΜΜΕ, στην εποχή της αυξανόμενης διαμεσολαβημένης ορατότητας, θέτουν σε κοινή θέα την 'ιδιωτική σφαίρα'. (διαβάστε ολόκληρο το κείμενο) |
Η ιδιωτικότητα του προσώπου μέσα από τη συνθετική αντίθεση δημόσιου-ιδιωτικού Στη θεωρία και τη φιλοσοφία, η προσέγγιση της ιδιωτικότητας ως δικαιώματος με αρνητικό περιεχόμενο είναι εξαιρετικά συνηθισμένη. Στην ανάλυση της Hannah Arendt, η ιδιωτικότητα του οίκου γίνεται κατανοητή ως στέρηση του λόγου, της έκφρασης και των δικαιωμάτων της πόλεως. Στην ίδια συλλογιστική, η ρεαλιστική προσέγγιση του Richard Posner καταγράφει την ιδιωτικότητα ως το παραπέτασμα εκείνο το οποίο επιτρέπει στο άτομο να αποκρύπτει τις αρνητικές και παράνομες δραστηριότητές του. Κοινό χαρακτηριστικό αυτών των αρνητικών προσεγγίσεων είναι η θεμελίωσή τους σε μια αυστηρή, απόλυτη διάκριση δημόσιου-ιδιωτικού. Στο κείμενο που ακολουθεί θα επιχειρηθεί μια αντίστροφη διαδρομή, η οποία περιλαμβάνει την ανάδειξη της σημασίας που έχει η διάκριση δημόσιου-ιδιωτικού για την εννοιολόγηση του περιεχομένου μιας θετικής ιδιωτικότητας του ατόμου.(περίληψη) |
Επίσης στο τρέχον τεύχος
Aspasia I. Tsaoussi: Using the Master's Tools: How the Law Reshapes Gender Boundaries
in the Public-Private Sphere
(περίληψη)
Ελπίδα Καραμπά: Το αρχείο ως δημοκρατική δημόσια τέχνη. Μια θεσμίζουσα πρακτική (περίληψη)
Χρήστος Ι. Παρασκευόπουλος: Διαφθορά, ανισότητα και εμπιστοσύνη: φαύλοι κύκλοι, ενάρετοι κύκλοι και δημόσια πολιτική (περίληψη)
Ιωάννης Στ. Παπαδόπουλος : Ιατρική διαφθορά: συνέπειες για την ποιότητα των προσφερόμενων ιατρικών υπηρεσιών (περίληψη)
Σωτήρης Βανδώρος: 'Να είμαι ο εαυτός μου': η αυθεντικότητα του υποκειμένου στον J.-J. Rousseau ως πολιτικό αίτημα (περίληψη)
Ξαναδιαβάζοντας τους κλασικούς
Νικόλας Χρηστάκης: Η Ψυχολογία των μαζών του Gustave Le Bon και κάποια σχόλια για τη θεώρηση της κοινωνικής επιρροής (περίληψη)
Βιβλιογραφικό δοκίμιο
Νίκος Στασινόπουλος: Ο Beckett μεταξύ θεολογίας και ψυχανάλυσης (περίληψη)
Νίκος Γαρυπίδης: Δημόσιο και ιδιωτικό: η 'μεγάλη διχοτόμηση' στη βιβλιογραφία (περίληψη)
Βιβλιοκριτικές
Tζων Τόμσον, Πολιτικά σκάνδαλα στην εποχή της εικόνας (Ηλίας Αθανασιάδης)
Martin Ford, The Lights in the Tunnel: Automation, Accelerating Technology and the Economy of the Future (Ανδρέας Παπαστάμου)
Abstracts
Το σύνολο του περιεχομένου του κόμβου διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση. Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του, σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς γραπτή άδεια του εκδότη.
